Samoloty

Wielka Brytania

Blenheim Mk IV

Bristol Blenheim – brytyjski szybki bombowiec, szeroko stosowany od pierwszych dni II Wojny Światowej. To był jeden z pierwszych brytyjskich samolotów z całkowicie metalową, półskorupową konstrukcją, chowanym podwoziem, klapami i śmigłami o zmiennym skoku. Początkowo przyszły Blenheim był zaprojektowany jako samolot pasażerski Bristol typ 141, jednak z powodu jego dużej szybkości i zwrotności, wkrótce przerobiono go dla Królewskich Sił Powietrznych (RAF) na bombowiec. W momencie, gdy wszedł do służby, jego prawdopodobnymi przeciwnikami były niewielkie dwupłatowe myśliwce, które nie mogły równać się z Blenheimem pod względem charakterystyk lotnych. To doprowadziło do wyposażenia pierwszych modeli samolotu w niewspółmiernie słabą broń i opancerzenie. Na skutek tego z początkiem II Wojny Światowej był już przestarzały i nie był w stanie dotrzymać pola najnowszym myśliwcom Luftwaffe – Bf.109. To z kolei poskutkowało ogromnymi stratami, które poniosły eskadry, na początku wojny wyposażone w Blenheimy. Blenheim Mk.IV był mocno przerobioną wersją oryginalnego Blenheima, ze zwiększoną o ponad tonę ładownością i pozbawiony części wad pierwowzoru. Jednak główna wada pozostała – Blenheimy Mk.IV nadal stanowiły łatwą zdobycz dla Bf.109, więc dzienne operacje bez wsparcia sprowadzały się do lotów przy silnym zachmurzeniu. Poza użyciem w charakterze bombowca, Królewskie Siły Powietrzne starały się użyć Blenheimów jako ciężkich myśliwców, a później, jako nocnych myśliwców przechwytujących. Jednak z powodu ich niskiej skuteczności, zrezygnowano z użycia ich w tej roli.

Załoga: 3 osoby.
Maksymalna prędkość: 428 km/h
Pułap: 8310 m
Prędkość wznoszenia: 7.6 m/s.